სსსსს...

სხვისი სახლი
ბინა
სუსხი სისხამ
დილის
მწვანე ჩაის
ისხამ
ჭიქა თხელი
მინის

ბინა
სახლი სხვისი
დილა
სუსხი სისხამს
გადახრილი ის ხე
კარალიოკს ისხამს

მინა
თხელი ჭიქა
შენ - სუსხიან სისხამს
ელვამ დაიჭექა
თითქოს ჭედავს ხის სკამს

სხვისი სახლი
ბინა
სუსხი სისხამ
დილის
მწვანე ჩაის
ისხამ
ჭიქა თხელი
მინის

მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
ავიღოთ ბევრი ბამბა, თითქოს თოვლია და ქუჩაში დავაფინოთ
იქნებ ჭკუაში დაგიჯდეთ
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
წავიდეთ ამ ღამით, სავსე მთვარის მკაფიო შუქზე
და ვიბანავოთ
იქნებ კალთაში ჩამიჯდეთ
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
ავიღოთ ძველი წერილები და ქალაქის მთავარ მოედანზე
დიდი კოცონი ავანთოთ
იქნებ ბოლოს და ბოლოს გამანდოთ
თქვენი მკერდის ზომა
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
ავიღოთ ორი კბილა ნიორი, მჟავე კიტრი და ორნახადი
ტყემლის არაყი
სადმე ვიშოვოთ გვირილა, ან მე წამწამებს დაგაცლით
და ვითამაშოთ "ვუყვარვარ? არა...კი..."
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
და არავისთვის მოულოდნელად, მხოლოდ ერთი მცირე ხელჩანთით
ტიბეტში წავიდეთ
ჯომოლუნგმაზე არა მაგრამ
ჯოხანგში აუცილებლად ფეხით ავიდეთ

მოდი გავგიჟდეთ

მმმმმმმმმმმინდა

მმმმმმმმმმმინდა ყავა
შენი სუნი
ყავა მინდა ნაღებით
მინდა ლავა
სახლთან ახლოს
სახლი ძველი თაღებით
მმმმმმმმმმმინდა შენი
გემო მუცლის
გემო მინდა ალუბლის
შემოდგომა ხეებს უცვლის
ფერს და ფოთლებს დაუვლის
მმმმმმმმმმმინდა თმების გადაწევა
რომ გიფარავს საფეთქლებს
შენი პიროტექნიკური ხალი _
მთებს რომ აფეთქებს
მმმმმმმმმმმინდა შენთან
ერთად მინდა
ყავა მინდა ნაღებით...
მინდა ლავა
სახლთან ახლოს
სახლი _ ძველი თაღებით

თანამედროვე ჰაიკუ

***
მთელი დღის დაღლილს
გაცვეთილი კლავიშებიდან
დამეძინება დახურული ნოუთბუქივით

***
თვალს ვერ ვწყვეტდი
ჩაბნელებულ "თაჩიან" ეკრანს
საპასუხო SMS-ის მოსვლის იმედით

***
თაიმლაინმა გაიყოლა
მისი ბოლო კედლის სტატუსი

***
მე უხმოდ ვშლიდი
ჩემს დესკტოპზე მიმობნეულ
შენს ძველ ფოტოებს

***
სანაგვე ყუთში
ერთადერთი ფაილი იდო -
მარტოობა სანაგვეშიც რთული ყოფილა

ვიზუალური პოეზია

ფოთოლი

აცივდება ––––– აწი
–––––– საღამოობით,
მოიხურე რამე, ––––
––––––– მხრებზე.
დაცვივდება მალე ––
ხეებს –––––––––
–––– შეღებილი თმები
–– ჭიქა ვისკით ხელში
–––––– ღამე –––
– ხის გემბანზე ვფიქრობ
––––––– ვთვრები


მთვარე

ლურსმნით ჩამოკიდებული რკალი
☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽ ახალი
ღრუბლით ცუდად შეღებილი ☽☽☽
☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽ ცა
აივნიდან შენს კისრამდე არი ☽☽
☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽ მაღალი
გავიზრდები ☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽
☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽☽ ცოტაც დაიცა


ლაზიერი

ძალიან ამაყი ♕♕♕
მგრძნობიარე ♕♕♕
♕♕♕♕♕ ნაზი ერი
ყველა ♕♕♕♕♕♕♕
♕ მეფობის კანდიდატი
არც ერთი ♕♕♕♕♕
♕♕♕♕♕ ლაზიერი


წვიმა

წვიმს ||||||| |||||| ||||
||| |||||||||| || ალაგ-ალაგ
თოვს || ||||| || ||| ||||||
||||||| ნერვები |||||| ქალაქ-ქალაქ
|||||| ||| სიარულს ||||||| |||||
მთხოვს |||| |||||||| |||||
|||||| ცას |||||||||| ||||
|||||||||| || |||| ნაწილ-ნაწილ
ცვივა || |||||||| ||||||| || |||||||
||||| |||||||| || |||||||| სხივები მზის
ცივა |||||||| ||||||| ||||||
|||||| და წვეთ-წვეთ ||||| ||||| ||||||
||||| ||||||… || |||| ცრის

მოკლე ლექსი

ვკითხულობ შენს წიგნს და
ვუსმენ შენს მუსიკას
თავი კი მსუბუქად მიდევს შენს ლავიწზე...
მეტი თუ მომინდეს, ავიხდენ ხუთ სიტყვას:
მეხი დამეცეს და ადგილზე დავიწვე

01.10

მე ერთი კვირით მივდივარ ზღვაზე
მე ერთი კვირით, შენგან შორს წავალ
იქნებ ამ დროში გამცვალო სხვაზე
თორემ ანბანის კოშკზე არ ავალ

მე ერთი კვირით არ ჩავრთავ ეკრანს
შენს ახალ პოსტს ვერ დავალაიკებ
მე გამოვიცვლი, გამომხმარ მერქანს
გავირუჯები _ შენ ვერ გაიგებ

მე ერთი კვირით შენგან შორს წავალ
მოვივლი ბათუმს, ვნახავ პიაცას
ძალიან ადრე, ნაპირზე ჩავალ
მივეფიცხები ზღვასთან ღია ცას

მე და ჩემ გარდა ალი და ნინო
არ მოგეჩვენოს ახლა, რომ გთხოვ ბევრს
ოღონდ უჩემოდ არ მოიწყინო
მე დავბრუნდები, პირველ ოქტომბერს!

მილოშ ფორმანი

შენი თეთრი ფეხი
შენი წითელი ხალი
ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა
და მექანიკური ფორთოხალი

შენი საკმარისად თხელი მუცელი
და წაბლისფერი თმა
მელნით შევსებული ფურცელი
და შენი მკრთალი ხმა

შენი თეთრი, მონატრებული ფეხი
მუცელზე წითელი ხალი
ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა
და მექანიკური ფორთოხალი

გაკეთებული ლექსი

ახლა კარგად ვხვდები რას ნიშნავს "მუსიკის კეთება"

თურმე "ლექსების კეთებაც" არის შესაძლებელი - უბრალოდ, ხელით და გონებით.

ხოლო როცა კალიოპე ან კლიო მოგედება ზურგზე თავისი თბილი, შიშველი მკერდით, გონება დაბინდულს და სისხლამღვრეულს ყურთან მოგიტან ტუჩებს და ცხელი ჰაერით გიჩურჩულებს რა უნდა გააკეთო, შენ არღარ აკეთებ - შენ ქმნი!

შენ გრძნობ ჩემს ლექსებს, უსიტყვოდ, უთქმელად
მეც სიზმრად შენი თმა რამდენჯერ მინახავს
და ყდის გარეშე გადაშლილს, ფურცლებად
შენი სხეული, ჩემს ფიქრებს ინახავს

სიტყვებად, ხაზებად, ხმებად და ბგერებად
გაბედე, ხანდახან იყავი სულელი
მე შენ მენატრები დაშლილ თმის ღერებად
რომელსაც ზაფხულის მზესავით სულ ელი

წამოდი, და რამე მითხარი, უბრალო
რა მოხდა, რომ შენთვის მე დღემდე უცხო ვარ
ვიცი ვერ მიხსენებ, ბარათის პინივით
არა და მე გიცნობ, დროიდან უხსოვარ

შენ გრძნობ ჩემს ლექსებს, უსიტყვოდ, უთქმელად
მეც სიზმრად შენი თმა რამდენჯერ მინახავს
და ყდის გარეშე გადაშლილს, ფურცლებად
შენი სხეული, ჩემს ტუჩებს ინახავს

ოფისიდან გასვლამდე

დღე მთვარეა
ღამით მე
გაყურსული ზეცაზე
ერთი ლუკმა
დამითმე
თორემ უკვე
მეც ასე
აღარ ვიცი რა მინდა
აღარ ვიცი რა მომწონს
აღარ დამრჩა გრამი და
სისხლს ვერავინ გამომწოვს
შოკოლადი შავი და
ცივი ყავა ნაყინით
დღე უბრალოდ გავიდა
გადაკრული არყივით
დღე მზეა და ღამით სხვა
მიხატული ზეცაზე
- შენ როგორ ხარ? ისე რა?
- არა მიშავს, მეც ასე

რამა

ქალაქში ჯიპები მოძრაობდნენ -
დინჯად და ამაყად.
მათ კარგად ქონდათ გათავისებული
საკუთარი მედიდურობა.

ქალაქში ჯიპები მოძრაობდნენ -
დიდი ბორბლებით.
შუქნიშნებზე ნერვიულად ღრნიდნენ ძრავიდან:
"რა უნდა ჩემ წინ ამ ოპელ-ვექტრას"

და ჯიპები - რომლებიც მრავალდ მოძრაობდნენ სავსე ქალაქში
შუქნიშნებზე და საცობებში პირველობას ცდილობდნენ მუდამ
რადგან საცობი, არაფრით გავს სასუფეველს:
აქ პირველი იქნება პირველი, ხოლო უკანასკნელი უკანასკნელი

ქალაქში ჯიპებს ერთმანეთი ენატრებოდათ...

duos

გავიყოთ
ვამპირებად და მაქციებად
ქალებად და კაცებად
და ვითამაშოთ ომობანა

მოვიმარჯვოთ ხის იარაღები
მოვხატოთ ფერადი პეპლებით სამხედრო შტაბები
და გავამაგროთ პოზიციები

გავიყოთ
სხეულებად და ანტისხეულებად
გეებად და ჰომოფობებად
ჩვეულებრივებად და განსხვავებულებად

გავიყოთ
ქრომოსომებად, უჯრედებად,
პრიზმაში დაშლილ ფერებად,
კეთილებად და ბოროტებად

გავიყოთ
აიფოუნებად და ანდროიდებად,
ჯავისტებად და სიშარპისტებად,
ვინდოუსისტებად და ლინუქსისტებად

ამოვიღოთ ხმა, ნუ შევეგუებით
როგორ ჭამენ ვამპირები მაქციებს
როგორ ჟიმავენ კაცები ქალებს
როგორ სვამენ ქალები კაცების სისხლს
როგორ შურთ ეფლის მულტიტაჩის
კლავიატურის ამარა დარჩენილებს

სანამ დიფუზია მოგვიცავს ყველას
სანამ ყველანი დავუბრუნდებით პირვანდელ სახეს და
სანამ მორიგი სენსაცია შეძრავს მსოფლიოს...

სულერთია ვინებად და ვინებად
ოღონდ გავიყოთ

მარწყვის ბალადა

ღამის შიზოფრენია
ისევ ვეძებ განწყობას
მეტი რა დამრჩენია?!
ალბათ, მხოლოდ მარწყვობა.

ალბათ, ისევ კეფირში
გამთქვიფავენ მიქსერით
თქვენ მე შეჭმას მიპირებთ
მე კი ჩუმად გიცქერით.

ღამით გაღვიძებული
თქვენი პირი ტკბილია.
სქელ ტუჩებში მომწყვდეულს
ვგრძნობ რომ გაღეღილია

თქვენი ქორფა მკერდი და
თქვენი თეთრი მუცელი
როგორ აღარ ვეცადე
მაგრამ ვერ გავუძელი

კბილის ნაზი დაწოლა...
ენის მკრთალი შეხება...
წვეთებად დავიღვარე
და სულ წითლად შეღება

ყელის მსხვილი ძარღვი და
მოკეცილი ფეხები...
არაფერი არ მინდა
თუ კი თქვენს პირს ვეხები

...
ალბათ ისევ კეფირში
გამთქვიფავენ მიქსერით
თქვენ მე შეჭმას მიპირებთ
მე კი მშვიდად გიცქერით

ლობიო ნიგვზით და კუნილინგუსით

ქარი _ რომელიც მიმღერის ნანას
ჭადარი _ რომელიც მიყვება ზღაპრებს.
სამშობლო მთებო,
წამოდი ერთად ვუყუროთ პორნოს:
ძეწნას, რომელიც არ იქნის წარბებს.

იწვა ვით ვეფხი წითელი ტანგით
მგზნებარე და პირ-გამეხებული
ნეტარყუჩობდა სექსით და დაღლით
პირში სიგარეტ გაკვეხებული

ამ ქვეყანად ვინც კი ცოცხლობს და კვდება
მოწონდა გერბერა თუ ფიკუსი
მე მესაფლავის მაგივრად ვამბობ:
ჯავრად თან გაჰყვა კუნილინგუსი

ქარი _ რომელიც მიმღერის ნანას
ჭადარი _ რომელიც მიყვება ზღაპრებს.
სამშობლო მთებო,
წამოდით ერთად ვუყუროთ პორნოს:
ძეწნას, რომელიც არავის აძლევს

რიგითი ფეისბუქელი

გავდივარ მარტო, უცხო ქალაქში
მხვდება ყოფილი, ჩემი _ მაიკო
და ისე მინდა, რომ სახტად ვრჩები
ძუძუს თავები დავულაიკო

და თითქოს ფეხით ვკრიფავ ასოებს
ვხვდები ნაცნობებს, ვთავაზიანობ
"ბოზებმა ვიღაც როგორ დაცოფეს"
ვიდეოდ მინდა გავაზიარო

აი, იმ გოგოს, ქამრის ბოლოდან
უჩანს კენწერო ჭრელი ტატუსი
"კი ჩაკბიჩავდა ამ დუნდულს კაცი"
დღეს ეს იქნება ჩემი სტატუსი

გზად უცებ ვხვდები მას - როგორც პროფილს
მიკრთება ნერვი, ძარღვი და კუნთი
და ფეისბუქზე მეტად მინდება
მასში ლოგინი და ლოგაუთი

გავდივარ მარტო, უცხო ქალაქში
მხვდება ყოფილი, ჩემი _ მაიკო
და ისე მინდა, რომ სახტად ვრჩები
ძუძუს თავები დავულაიკო

***

ბოლო ხურდები გაბედულად ტოვებდნენ ჯიბეს

ნახევრად კულინარიული

არ მინდა ცოლი
არ მინდა შვილი
არ მინდა კვერცხის ცილა
არ მინდა წიფლის ხმელი ფიცარი
ან მოწყენილი დილა.
არ მინდა გაზზე ლობიო ქვაბში
ლობიო მინდა ქოთნის
არ მინდა მჭადი ემალის ტაფით _
კეცზე, ნეკრჩხლის ფოთლით.
არ მინდა სექსი. მართლა არ მინდა,
არა, უბრალოდ ახლა...
გასვლაც არ მინდა შენი კარმიდან
არც მუშაობით დაღლა
არ მინდა დავთვრე არყით და ლუდით
არც შოპენით და ვერდით
და ერთადერთი ახლა რაც მინდა
ჩუმად მოგიწვე გვერდით

10

ადამიანების 10 ჯგუფი არსებობს

ისინი რომლებმაც იცან ორობითი სისტემა და რომლებმაც ის არ იციან

© არ ვიცი ვინ

მიყვება პიქსელი პიქსელს
მიყვება ხაზი ხაზს და
ჩამორჩენილი მისდევს
და უნდა უცებ გაზრდა

აკომპილირებს ჩუმად
მოპარულ ღია კოდებს
და ყოველ ახალ ხაზზე
ნატრობს კერიან ოდებს

შთამომავლობით კლასებს
ლექსებს აყოლებს გენში
და ძაბვაც მილასლასებს
ხან მუდმივ ხან ცვლად დენში

მიყვება პიქსელი პიქსელს
მიყვება ხაზი ხაზს და
ჩამორჩენილი მისდევს
არ უნდა უცებ გაზრდა

ლექსი

ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა.
ცხრა მთასა და ცხრა ზღვას იქეთ,
ცისა და მიწის გასაყარზე
"ორ ზღვას შუა ძველისძველად საომარი იყო ლელო"

ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა.
იყვნენ ქმრები რომლებსაც არ უნდოდათ
ცოლთან ორალური სესი ჰქონოდათ
და ცოლები, რომელთაც გამუდმებით სტკიოდათ თავი

ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა.
ვერგანცდილი ორგაზმით დაუკმაყოფილებელნი მკვიდრნი სამეფოსი
ბაღებსა და სკვერებში იკრიბებოდნენ და "აქ და ახლა" სუბლიმირებდნენ

ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა.
სამეფოს მართავდნენ ნაზირ-ვეზირნი
რომელთაც მართავდა ხელმწიფე,
ხელმწიფე რომელსაც ყველაფერი ყლეზე ეკიდა

ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა.
სამეფოში ნახავდით ბევრ მომღერალ ნიმფას
ექო: ფას...ფას...ფას...
არც თუ ცოტა მოცეკვავე ელფს
ექო: ფსს...ფსს...ფსს...
და რამდენიმე ჯოჯოს
ჯოს...ჯოს...ჯოს...

ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა...
და ლექსი იწყებოდა ასე:
იყო და არა იყო რა...
და ლექსი იწყებოდა ასე...
დიახ, სწორედ ასე იწყებოდა ლექსი
რომელსაც სამწუხაროდ, ბედნიერი დასარული
"ჭირი იქა, ლხინი აქა"
სულაც არ ქონდა.

GPS it's Free

მე რომ ვიყო ცოტა მზე
ცოტა ცაც
და ფისო ციც
ვწუხდე ცოლის ყოლაზე
ვიყო ციხის გისოსიც

მე რომ მქონდეს რამე სხვა
ჯადოსნური ჯოხივით
ოცნებები დამემსხვრა
ძველი სოფლის ქოხივით

ახლა მე რომ ვიცოდე
რას ვაკეთებ, სადავარ...
შენ რომ იყო ჩემი გზა
ალბათ გზიდან გადავალ

მინდა ვიყო ცოტა მზე
ცოტა ცაც
და ფისო ციც
ვწუხდე ცოლის ყოლაზე
ვიყო ციხის გისოსიც