Showing posts with label რომა. Show all posts
Showing posts with label რომა. Show all posts

Saturday, August 7, 2010

შენ გული და მე ცილა...

გული შენ და მე ცილა
გახსოვს კვერცხს რომ ვიყოფდით
ძაღლიც შემომეცილა
ამ უბრალო სადილზე

გახსოვს შენი კამერა?
ფოტოები შავთეთრი
შენ ლექსები და მე რა?
ალბათ მოგონებები

გახსოვს ღამით ქუჩაში
მოყოლილი ამბები
ქარით მთვრალი ხეები
და წყლით სავსე დამბები...

გული შენ და მე ცილა
ო, როგორ მომენატრე
წუხელ მეც არ მეძინა
წუხელ მეც მომელანდე

Friday, May 21, 2010

დილა მშვიდობის

დილამშვიდობის მზეო
მშვიდად გეძინა წუხელ?
ადრე ამდგარხარ ისე
და ყველას თვალებს უხელ

დილამშვიდობის სახლო
მადლობ რომ ღამით მიცავდი
ვეცდები მოგიარო
ვეცდები ბოლო ფიცრამდე

დილამშვიდობის პატარა
აღარ აპირებ ადგომას?
ყვავილებს ცოტა სწყურიათ
მორწყე – გეტყვიან მადლობას

დილამშვიდობის დეე
დილამშვიდობის მაა
დღეს თბილი არის დღე
ტყეს დაუბრუნდა ხმა

დილამშვიდობის მზეო
მშვიდად გეძინა წუხელ?
ადრე ამდგარხარ ისევ
და ყველას თვალებს უხელ

Saturday, May 15, 2010

ღამე მშვიდობისა

ღამემშვიდობის მზეო
მე უკვე დავწექი და ვიძინებ
დილით გავიღვიძებ ადრე
და შენთან ერთად ვიცინებ

ღამემშვიდობის სახლო
ვწუხვარ, არავინ გალაგებს
როცა შენთან ვარ ახლოს
ვნატრობ შორეულ ქალაქებს

ღამემშვიდობის პატარა
ხომ იცი...მიყვარხარ ძალიან
ოცნებამ შენსკენ მატარა
სულ ამ სიზმრების ბრალია

ღამემშვიდობისა დეე
მამა მომენატრა უცებ
ვიცი გეგრძელბა დღე
ვიცი რომ მაინც უძლებ

ღამე მშვიდობისა მზეო
მოგეფერები დაბლიდან
მთხოვა არ გამექცეო
შენი გამთბარი საბნიდან

Friday, February 5, 2010

რომა და ნათო

ეს არის დეიდაჩემის - ლიას ქორწილი.
კადრჩი ჩანს მამაჩემი, დედა - ნათო და ნათლიაჩემი - ყურშა :)

Monday, February 1, 2010

რომა



აქ მეც ვჩანვარ :) ძალაინ პატარა ვარ არა? :)

Sunday, January 3, 2010

რომ

რომ, როგორ მჭირდები ეხლა...
როგორ მინდა უბრალოდ ჩემს გვერდით იყო... ალბათ ვერ გეტყოდი ვერაფერს... როგორ ვარ, რატომ, რისგან ვარ ცუდად....

მაგრამ თითებს თითებში ჩაგჭიდებდი...როგორც ეს შენ გიყვარდა... და თითქოს მთელი ჩემი ცუდი ენერგია მიგქონდა....

რომ, ერთხელ შეკითხვა დამისვი რომელზეც მოგატყუე.... ეხლა შენ ამ შეკითხვაზე პასუხიც იცი....და ალბათ არ მამტყუნებ რომ მოგატყუე... ხო გრძნობ რატომაც...

რომ, შენ ყველაფერი იცი რასაც ვგრძნობ.... უბრალოდ ეხლა აქ რო იყო ხელს მოგკიდებდი მეტი არაფერი....

შენ დროებით დაგშორდი და შენთან დაშორება ძალიან არ მტკენია... გგრძნობ თავიდან ბოლომდე... მერე რა რომ ვერ გეხები, ვერ გეფერები...მე შენ გელაპარაკები, გრძნობ და გისმენ კიდეც...


გკოცნი უამრავს.... ძალიან მიყვარხარ...

P.S. რომ...ეხლა არავინ არაა ჩემთან...მხოლოდ შენ ხარ... :*

Monday, October 19, 2009

კედლის კალენდარი

შენთვის რაღაც უნდა მეთქვა
ვერ ვიხსენებ...როგორ გამოვშტერდი...
...რა და ძალიან მომენატრე
და ლექსებს გწერდი...

ცრემლებს თვალებში ვერ ვაკავებ
გამირბიან...
გახსოვს რამდენი ღამე დღეზე
გადაგვიბია?

თვალებს დავხუჭავ და გონებაში
ხელებს მოგხვევ
წავალ დავიძინებ...და ამ დღესაც
უხმოდ მოვხევ...

Friday, September 11, 2009

***

წარსულში დროებით დავშორდით... მომავალში აუცილებლად შევხვდებით... აწმყოში უბრალოდ მენატრები...

Thursday, September 10, 2009

მიყვარხარ...მახსოვხარ...მენატრები...

ღვინომ ცოტა დარდი დამიამა
მაა...მამიკო...და ბოლოს მამა...
ყველაფერი ისე მარტივია...
ყველაფერი რაღაც თავისთავად...

ღამეს მივენდობი ნაღვლიანი
თვალებს მონატრება დამიამებს
როგორ წახვედი და არ მითხარი?!
ქარი შენს მაგივრად დამიბარებს...

აწი შენთან ერთად ვერ დავთვრები...
მიყვარხარ...მახსოვხარ... და მენატრები...

Monday, September 7, 2009

07.09.2009

2009 წლის 7 სექტემბერს, თორმეს რომ აკლდა 10 წუთი გარდაიცვალა მამაჩემი, რომეო, კარლოს–ძე კვანტალიანი...

მე მასთან, სამტრედიაში, გარდაცვალებიდან ნახევარი საათის შემდეგ შევძელი ჩასვლა.

ის ყოველთვის კითხულობდა ჩემს ლექსებს...მინაწერებს...კომენტარებს...
ჩემი ბლოგის ყველაზე ერთგული და ხშირი სტუმარი იყო...

მაა,
მიყვარხარ...მახსოვხარ...მენატრები...