რაღაც მეტი

ყვავილების მორწყვამდე
ცამდე დილის
შენ ყოველთვის რომ გწამდე
სუნი ბინის
გრძელ ეზოში დარგული
ხეხილი
აივანს მოხვეული
ვაზი
გადაგრეხილი
შენს მკლავებთან შეზრდილი
ბალახი
კადრი, სადღაც დიდი ხნის წინ
ნანახი
მთების იქეთ, შორეული სივრცე
ნისლი
და ამ ტყეებს აღარ ვიცი რაღა მივცე
მისი

გრძელ ეზოში გაკვირტული ხეხილი
და შპალერი _ ძველი, გადაქექილი

დილის სურნელი

შენ ერთადერთი
შენ დენთი
შენ მონატრება
ღმერთი
შენ ფეერვერკი
ღამე
კრუასანები ჭამე?
შენ ჩემი სუნთქვა
ორთქლი
წერილიანი ბოთლი
შენ ერთადერთი
დენთი
შენ მონატრება
ღმერთი

მიყვარხარ საიდან

თმის ღერებიდან
ძირიდან
მკრთალი ვარდისფრიდან ლოყებზე
ჯერ არ გათენებულ დილიდან
მოყოლილ ამბებიდან - სოფელზე

თხელი ტუჩებიდან
კანიდან
ფეხის თითებიდან, კოჭამდე
ყოველ სისხამ დილით - თავიდან
სანამდე ჩემს დროს მოვჭამდე

მუხლთან ამოხეულ ჯინსიდან
ყურში მუსიკა გაყრილი
უცებ დამთბარ ივლისიდან
შენგან გადმოღრილი აპრილი

თმის ღერებიდან
ძირიდან
მკრთალი ვარდისფრიდან ლოყებზე
ჯერ არ გათენებულ დილიდან
სადღაც მთაში ნაქსოვ ნოხებზე

რა იქნება ახალ წელს

არ ვიცი იცით თუ არა, გაგიგონიათ თუ არა, მაგრამ იყო ასეთი, მე ვიტყოდი, ეპიკური გამონათქვამი: ავადმყოფი საწოლშივე უნდა ქმ...ქმ...

რა სისასტიკეა არ ვიცი და უკეთესი ალეგორიის მოფიქრება რატომ გაუჭირდა "მარტო წვიმას აქვს სახელი ცხრა"-ს შემქნელ ერს, მაგრამ ფაქტი ფაქტად რჩება _ სადღაც ერის წიაღში მგავსი გამონათქვამი იშვა.

რა შუაშია ახლა ეს ყველაფერი და უცებ მომინდა დამეწერა პოსტი "ახალ წელზე" და გამახსენდა, გასულ წელს, აპრილში, ზემფირას საახალწლო სიმღერა რომ დავდე "კედელზე", კომენტარებმაც არ დააყოვნა "ეგ ჯერ ადრეაო".

აი ასე, ადამიანებს ყველაფერი თავის დროზე გვიყვარს - უდროო არააფერი ვარგა! (ჩემი სამტრედიელი მეზობლის  ხმით _ მკვეთრად გამოთქმული თანხმოვნებითა და სკეპტიკური ჟღერადობით).



მოკლედ მომინდა და ვინ მიშლის _ აგერ ბლოგი და აგერ კომენტრი. უნდა დავწერო ჩემი ბანალური საახალწლო წინასწარმეტყველების შესახებ _ რა იქნება ახალ წელს?

• რაღა თქმა უნდა... იქნება უამრავი პოსტი და სტატუსი მათი ვინც ვერ იტანს ახალ წელს
• იქნება ბეეევრი პოსტერი, საყვარლობა კატები, კნუტები და კურდღლებით _ წარწერით 2013 წელი
• იმისათვის, რომ ჩემს რამდენიმე მეგობარს ყველაზე ბედნიერი ახალი წელი გაუთენდეს, ახალი წლის ღამეს, თორმეტს რომ დააკლდება ხუთი წუთი, პრემიერ მინისტრის სიტყვით მიმართვის დროს, მთელს საქართველოში ჩაქრება შუქი.
• რამდენიმე ტელეარხზე ერთდროულად (ხაზს ვუსვამ ერთდროულად) პირდაპირ ეთერში (ხაზს ვუსვამ აქაც) მიწვეულ სტუმრად იქნება ცაგარელი, რომელიც გვეტყვის რომ უნდა შევძვრეთ მაგიდის ქვეშ, მუცლით ვიხოხოთ იატაკზე (და იქვე განმარტავს რომ სასურველია იატაკი იყოს "ლამინირებული"), სუფრაზე დავდოთ ვაშლი ნიშნად სამოთხის ვაშლისა და შეძლებისდაგვარად გამოვიცვალოთ კანი - რადგან 2013 გველის წელია და გველს უყვარს კანის გამოცვლა (ვგიჟდები ჰოროსკოპებზე)
• და მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყნის აღსასრულად 2012-ის ახალი წლის ღამე არ სახელდებოდა, იქნება უამრავი "ხუმრობიან-სმაილებიანი" მაგრამ გულის სიღრმეში "გადავრჩით მგონი ამის დედავატირე" შინაარსის მატარებელი სტატუსი.
• ჰეჰ.... ახლა გამახსენდა... ოცნების ქალაქის ნაცვლად, ააააააუცილებლად იქნება "სლიოგკიმ პარომ". ნუ პრინციპში ეგ ისედაც იყო. ანუ უბრალოდ "ოცნების ქალაქი" აღარ იქნება.
• რიყეზე შაკირას კონცერტისა და თავისუფლებაზე ნაძვისხედ ქცეულ წმინდა გიორგის ქვემოთ, ნასვამი "ფეისების" და მათი დრომოჭმული ხუმრობების ნაცვლად (თუ მართლა წარსულში გვაბრუნებს) იმღერებს ალა პუგაჩოვა... რაღა თქმა უნდა დუეტში ბერასთან ერთად.

დასასრულს კი მაინც ჩემს რამდენიმე მეგობარზე მეფიქრება და მათი გულის მოსაგებად ერთსაც ვიტყვი - აივნებიდან ფეერვერკების გარდა, ქურდები ("ბეეევრი ქურები" რადგან მთავრობა კონსტიტუციურად გაამარტივებს ქურდად კურთხევის პროცედურას და გარდა ახალი იუსტიციის სახლებისა,  ID ბარათს და Online რეგისტრაციას გამოიყენებს)  ისვრიან ავტომატებს და შეგვახსენებენ კარგად მონატრებული კალაშნიკოვის კაკანს. უბანში კი "ობშიაკში" აკრეფილი ფულით გაიშლება სუფრა, იქნება გრიალი და მოლხენა _ როგორც ადრე, ძველი და კეთილი სსრკს დროს.

ხო და რა შუაში იყო ახალი წელი? ეგრეა ძმაოო, ახლა უნდა დაწერო ამაზე თორე მერე გვიანი იქნება _ ძველი ქართული სიბრძნის არ იყოს "ავადმყოფი საწოლში უნდა მოი@ნას."

ღრუბელი

დარწმუნებული ვარ იმაში
რომ შენთან ერთად წვიმაში
სველი თმებით და კისრით
წყვილი საათის ისრით
შენს წვეთებიან ლოყებს
ვთხოვ რამე ძველი მოყვეს.
დარწმუნებული ვარ იმაში,
რომ შენთან ერთად წვიმამში...

ჰელიუმი

შენ თუ სამჯერ მაკოცებ
ერთხელ გაგეღიმება
ნეტავი ამ ბუშტებზე
შენი თმებიც მიმება

თბილი, დილის კოცნები
ჯერ მძინარე ხელებზე
ნამდვილი საოცრება _
თოვლი შიშველ ხეებზე

სითბო, სითბო ბუხართან
ძველი ტახტი, დაბალი
გვახურავს ერთმანეთი
და საერთო საბანი

შენ თუ სამჯერ მაკოცებ
სამჯერ გამეღიმება
ნეტავი ამ ბუშტებზე
შენი თმებიც მიმება

მაღვიძებს

მე დილით მაღვიძებს შენი თხელი თითები
ცხელი სუნთქვა ყურთან
და ენის წვერით ყურის ბიბილოსთან
ღიტინი

საბანში ვერ დატეული შენი სითბო
ტოსტერზე გახუხული პური და
ბავშვების ოთახიდან გამოსული
ცელქი ტიტინი

მე დილით მაღვიძებს
შენი ენის კისერში
ღიტინი

მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
ავიღოთ ბევრი ბამბა, თითქოს თოვლია და ქუჩაში დავაფინოთ
იქნებ ჭკუაში დაგიჯდეთ
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
წავიდეთ ამ ღამით, სავსე მთვარის მკაფიო შუქზე
და ვიბანავოთ
იქნებ კალთაში ჩამიჯდეთ
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
ავიღოთ ძველი წერილები და ქალაქის მთავარ მოედანზე
დიდი კოცონი ავანთოთ
იქნებ ბოლოს და ბოლოს გამანდოთ
თქვენი მკერდის ზომა
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
ავიღოთ ორი კბილა ნიორი, მჟავე კიტრი და ორნახადი
ტყემლის არაყი
სადმე ვიშოვოთ გვირილა, ან მე წამწამებს დაგაცლით
და ვითამაშოთ "ვუყვარვარ? არა...კი..."
მოდი გავგიჟდეთ

მოდი გავგიჟდეთ
და არავისთვის მოულოდნელად, მხოლოდ ერთი მცირე ხელჩანთით
ტიბეტში წავიდეთ
ჯომოლუნგმაზე არა მაგრამ
ჯოხანგში აუცილებლად ფეხით ავიდეთ

მოდი გავგიჟდეთ

საბანში ბამბის

მე შენ სულს დაგითმობ.
გაჩუქებ სუნთქვას ზაფხულის მიწის.
თოვლისგან გაყინულ თხელ თითებს გაგითბობ
მიყვარხარ _ ამ მთებმა, ეს უკვე იცის

რა მშვიდი სუნთქვა გაქვს... საწოლზე მძინარე,
თბილად გახვეული ბამბიან საბანში.
ხის ძველი რიკული და ცივი მდინარე
თითქოს შენც იქ ზიხარ, ზაფხულის კაბაში

ყინვისგან გაყინულ თხელ თითებს გაგითბობ
გაჩუქებ ნაზ სურნელს, აპრილის მიწის
მიყვარხარ და მინდა ეს შენც რომ იცოდე
ამ მთებმა? ამ მთებმა, ეს უკვე იცის

H20

მე შენი თავი მჭირდება O2-ივით
მჭირდება ოზონის შრესავით
მჭირდება შენ რომ გაჩუქო
მუსიკა მშვიდი შესავლით

მე შენი თავი მჭირდება ჰაერივით
შენთან ყოფნა კი დროსავით
შენი ვარდისფერი ტუჩები
მჭირდება H2O-სავით

მე შენს თმებს სხეულზე ვიფარებ
როგორც დედამიწა ოზონს
ჩემს სხეულს წყალივით ჭირდები
სულს კი შენი სითბო მოწონს

მე შენი თავი მჭირდება O2-ივით
მჭირდება ოზონის შრესავით
მჭირდება შენ რომ გაჩუქო
მუსიკა მშვიდი შესავლით