აბსოლუტურად არასაბავშვო ლექსი

მე არ მიყვარს შენი ფისო
ფისოს თეთრი კუდი
ფისო ფიქრობს გაუვლისო
ეს განწყობა ცუდი

მე არ მიყვარს შენი კნუტი
მიყვარს შენი კერტი
და მიზეზიც გასაბუტი
რაღა გინდა მეტი?

როგორ ვთქვა და ვეჭვიანობ
როცა ფაფუკ თათებს
ენით ლოკავს, ისველებს და
ნაზად მკერდზე გადებს

ფისომ კიდე ვერ გაიგო
რატომ ვკოცნი ამ ქალს.
არაუშავს გაიზრდება
ჯერ კნუტია, რა ქნას...

კორპორატიული კონტრაცეფცია

დღეს საიტზე adme.ru წავაწყდი ფრიად საინტერესო სტატიას, სადაც მოთხრობილი იყო ახალგაზრდა ლოსანჯელესელის, მაქს რაითის (Max Wright) კრეატიული იდეის შესახებ, რომელმაც ცნობილი კომპანიების ლოგოტიპები და სლოგანები პრეზერვატივის შეფუთვაზე განათავსა.

[nggallery id=6]


გადავწყვიტე ანალოგიური ექსპერიმენტი მეც ჩამეტარებინა და ფეისბუქის გვერდზე მეგობრებს ქართული სარეკლამო სლოგანების მოგროვებაში დახმარება ვთხოვე (რისთვისაც დიდი მადლობა მათ). შედეგმა მოლოდინს გადააჭარბა:

[nggallery id=7]


თუმცა მაქს აზრადაც არ მოუვიდა, იგივე ცნობილი საარჩევნო დევიზების მიმართებაში გაეკეთებინა:

[singlepic id=72 w=100 h=75 ]

რას იზამ _ განა ყველას ყავს მთავრობა რომელიც შთააგონებს?

იმეგობრე!

დიდი ხანია მინდოდა ამ თემაზე დამეწერა და აი, განახლებული ბლოგი, განახლებული ფეისბუქი და ახლადგამოჩენილი პროდუქტი _ Google Plus, მგონი უკეთეს დროს ვერც კი შევარჩევ.

ფილმში „სოციალური ქსელი“ , ერთერთ ეპიზოდში მარკ ცუკერბერგს უკავშირდება რამდენიმე ახალგაზრდა. მას სთავაზობენ, მონაწილეობა მიიღოს სოციალური ქსელის შექმნაში. ამ ეპიზოდში მარკ ცუკერბერგი ვფიქრობ თავისი ცხოვრების ყველაზე მნიშვნელოვან შეკითხვას სვამს: „რატომ ფიქრობთ რომ ეს სოციალური ქსელი იმუშავებს, რითი იქნება ის გამორჩეული MySpace-სგან და Hi5-ისაგან“?

გოგოვ, გოგოვ, მე შენს მეტი...

ჩემი მეგობარი ამერიკაში ცხოვრების თორმეტი წლის შემდეგ, ახალი ჩმოსული იყო საქართველოში, შემთხვევით ტაქსში რომ ამოყო თავი, რომლის ჭუჭყიან სალონსაც რადიო მიმღებიდან გადმოდინებული უზადო რეპერტუარი აფორმებდა დამატებითი არომატით.

"_ყაყაჩოს წვენი შეგასვას...", წაგვიმღერა მოულოდნელად რადიო მიმღებმა, მეგობარი მოულოდნელად შემოტრიალდა და უკანა სავარძელზე სურნელებისგან მითიშულს სრულიად გულწფელად მკითხა: "ყაყაჩოს წვენი რატო უნდა დალიოს, გემრიელია?"

+2

მე, რვასართულიანი ბინის,
მეშვიდე სართულზე ვცხოვრობ

უცებ ისე მომინდა ყავა...
დღე დაიწყება, დღე გავა

უცებ ისე მომინდა შენთან
როგორც ბასრი დანა ყელთან

და წამით, ისე მომენატრა შენი თმები
რომ ლექსებსაც სიტყვების ნაცვლად ვერითმები

ორი სართულით მაღლა
მესმის ნაცნობი ხმები
არ მინდა შენით დაღლა
და უშენობით ვხმები

ორი სართლით მაღლა
ცამ ჩამოუშვა წყალი
და ყინულივით გალღვა
შენი წითელი ხალი

მაინც დაეტყო დაღლა
სიცხით მოხარშულ ჰავას...
ორი სართულით მაღლა
ვიღაც მიდუღებს ყავას


P.S. სავარაუდოდ, ცხელ ზაფხულს თბილისში გავატარებ, ვფიქრობ წერაც არაერთხელ მომინდება, მაგრამ უნდა დავისვენო.
ყველაფერს ჩავინიშნავ, შევინახავ და 1 სექტემბრიდან ერთიანად გამოვამზეურებ :)
დროებით

მეშინია

მოგეხსენებათ დღეს რამენიმე ფოტოგრაფი დააკავეს _ რომელიღაც მუხლის შესაბამისად, ჯაშუშობის ბრალდებით.

საქმის წარმოება მიმდინარეობს "გრიფით საიდუმლო" რაც იმას ნიშნავს რომ არავითარი ნივთმკიცება არააქვთ და შესაბამისად არ სურთ ამის შესახებ ადვოკატებმა ხმამაღლა განაცხადონ.

გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მოცემულმა ფოტოგრაფებმა გადაიღეს 26 მაისის ამსახველი ფოტო მასალა (მხოლოდ და მხოლოდ).

გაიღვიძე

მე მიყვარს შენი აღგზნებული სუნთქვა
და ტოკვა მუცლის
მაღელვებს, როდესაც იმშრალებ ტანს
მუსიკა დილის ოთახს განწყობას უცვლის
შენ კი იტენიანებ კანს

მე მიყვარს, შენი ჩახლართული ღამით თმები
და ჩვეულებრივზე გაბზარული ხმა
როდესაც ორნახადი არყით ვთვრები
შენ ხარ ყველაზე ღრმა

როგორც სისხამ დილით ხსნადი ყავა
ტერფზე მორგებული სარტყელი ვერცხლის
მთელი დღე უშენოდ და შენით გავა
და საათიც წამებს ვერ ცლის

მე მიყვარს შენი აღგზნებული სუნთქვა
და ტოკვა მუცლის
მაღელვებს, როდესაც იმშრალებ ტანს
მუსიკა დილის ოთახს განწყობას უცვლის
შენ კი იტენიანებ კანს

ჩემი უცნობი მკითხველი

ახლა მომეჩვენა, რომ ამ პოსტს მხოლოდ იმიტომ ვწერ რომ რაიმე დავწერო, მაგრამ არა _ ამ პოსტს იმიტომ ვწერ, რომ მინდა დაგელაპარაკოთ. ყველა ერთად შეგკრიბოთ და გელაპარაკოთ (მთვრალი არ ვარ და სმაილებსაც ვააქტიურებ) :).

უცნაურია, ზიხარ ბანკის ოფისში, საქმეები სულს გიხუთავს, უფროსიც თავისი არაფრისმომცემი რეპორტების მოთხოვნით დამატებით გიშლის ნერვებს, სხვა პრობლემებიც წაუკითხავი მეილებივით თავზე საყრელად გაქვს. ამ დროს გადაეყრები ბმულს, რომელსაც ბლოგი აწერია და ხვდები რომ აქ რაღაც შეგიძლია დაწერო.

წერ უბრალოდ, შენთვის. შემდეგ გადის დრო (საკმაოდ დიდი) და ვიღაცის კომენტარს ხვდები. უცებ აცნობიერებ, რომ ეს სულაც არ არის ფურცლებიანი წიგნაკი რომელშიც დადებითი, უარყოფითი თუ სულაც ნეიტრალური ემოციებისაგან იცლები.

შენი წიგნაკი ინტერნეტში დევს, ანუ ხელმისაწვდომია ყველასათვის ვისაც მსოფლიო აბლაბუდასთან მოდემი აკავშირებს.

ხო, პირველ კომენტარზე ცოტა შევიშმუშნე. ცოტაც გამიხარდა, რომ ვიღაცას მოეწონა, ცოტაც დავიძაბე _ ო, ო... მე ხო არასოდეს ლექსები არ გამომიმზეურებია.

შემდეგ გადის დრო და ერთ მშვენიერ დღესაც აღმოაჩენ, რომ ბლოგს დღეში სამასამდე უნიკალური ვიზიტორი ყავს. სამასი ადამიანი, რომელიც კითხულობს შენს ბლოგს... შინაგანად განცდა მეუფლება რომ სამასივე ჩემი ოჯახის წევრი, ნათესავი ან მეგობარია. სხვანაირად როგორ _ უცხო ადამიანი ხომ არ დაჯდება და დაიწყებს შენი სისულეების კითხვას?

ასეც რომ არიყოს, მეტნაკლებად ვცნობ ხალხს რომლებიც ბლოგზე კომენტარებს ტოვებენ (გარდა იშვიათი ანონიმუსებისა): მეგობრები, ნაცნობები, პურის გამყიდველი ჩემი უბნის მაღაზიიდან, მიწისქვეშა გადასასვლელში მდებარე ინტერნეტ კლუბის ოპერატორი _ ელენე და დედა.

მაგრამ შემდეგ, სრულიად შემთხვევით აღმოაჩენ რომ მთლად ასეც არ არის. რეკავ ბანკში, ოპერატორი გეუბნება რომ ბექოფისში გადაგისამართებს. იქ გოგონას უხსნი პრობლემის არსს, რატომ გესაჭიროება რომელიღაც საბუთის სასწრაფოდ დამოწმება. სახელს და გვარს გეკითხება და უცებ _ მე თქვენ გიცნობ, თქვენს ბლოგს ვკითხულობ... :O

სასიამოვნო შეგრძნებაა _ ვერაფერს იტყვი. უცებ ხვდები, რომ უამრავი უხილავი მეგობარი გყავს. იმასაც აცნობიერებ, რომ ბლოგს კითხულობენ და შესაბამისად გარკვეულ ვალდებულებას და პასუხისმგებლობასაც გრძნობ, რომ ადამიანს რაიმე სისულელე არ გადააკითხო (არა და ზოგჯერ, როგორ მინდა :)).

შემდეგ ერთ-ერთი მკითხველი (ვიცი, რომ ანონიმუსობა უყვარს და სახელს არ დავწერ) ულამაზეს წიგნს ("დიდნი საქმენი") გჩუქნის. შენი დის თანამშრომელი და ამავე დროს ბლოგის მკითხველი, კაფიების კრებულს გიგზავნის_ შაირების სანაცვლოდ და ხვდები, რომ რიცხვი, რომელსაც საიტზე დაყენებული მთვლელი გიჩვენებს, სულაც არ არის ვირტუალური _ ისინი შენი ბლოგის სტუმრები, შენი უხილავი მეგობრები არიან.

მართლა ძალიან მინდა ყველას გიცნობდეთ პირადად - იქნებ ოდესმე, დავნიშნო დრო და ადგილი, მოვზიდო ბევრი დასალევი, მუსიკა და ყველა მოგიპატიჟოთ _ ბოლოს და ბოლოს ხომ უნდა ვიცოდე, ვის როგორი სიმთვრალე გაქვთ?

SSN ანუ Sucks Social Networks

ყველა თავისი იმიჯით, პროფილით
ნახმარით, უხმარით, ახლით და ყოფილით
ყველა თავისი ხედვით
ინსტრუქციის მიხედვით
იღიმის, უყვარს, მოსწონს,
და ტანსაცმელთან ერთად
(სუყველას დასანახად)
იცვლის პროფილის ფოტოს...
კომპეტენტური აზრით
ცდების დროს ავსებს კოლბებს
თვითშეფასების გაზრდით
ახალ ლინკს იმეგობრებს

ყველა თავისი იმიჯით, პროფილით
ნახმარით, უხმარით, ახლით და ყოფილით

ყველაფერი კარგად იქნება

ცხოვრება სანამ ატუზავს  ბანქოს
კარგად აჩეხავს, აჭრის
ო, როგორ გიჩნდება ზოგჯერ სურვილი
გაქცევის, ველად გაჭრის

აი შენც, ასეთ მოხდენილს, ლამაზს,
გამშვენებ კაბა, უბრალო ნაჭრის
ცხოვრბა კიდევ იკიდებს ამას
და ყოველთვიურ სესხის ფულს გაჭრის

კარგი, დავუშვათ ვიცხოვრებ ასე:
თავისუფლებაც ჯანდაბას და ჭირს...
მაგრამ ცხოვრება აიღებს დანას
და როგორც ნამცხვარს რომბებად დამჭრის

სანამ ცხოვრება ატუზავს ბანქოს
კარგად აჩეხავს, აჭრის
ო, როგორ გიჩნდება ზოგჯერ სურვილი
გაქცევის, ველად გაჭრის